سخن عشق

سخن عشق من افتاده به هرانجمنی

درداین قصه نشسته به دل یاسمنی

برکه راگرچه گرفته همه جامهرسکوت

به همه چه توفقط جان من وعشق منی

چه شودگرمی دستان تورانوش کنم

بعدازآن من بروم تاکه کنم کوه کنی

چه شودبازبغل باشدومن باشم وتو

تاببافی به تنم ازتن خودپیرهنی

من همان بلبل شوریده نالان توام

توولی یک رززیبابه سرای چمنی

من فقط حرف تورادرهمه عالم زده ام

هیچ جایی نزدم جزتووحسنت سخنی

(A)